ฉันสงสารเธอ……..บุษบา
ประพันธ์โดย แว่นขยาย
งามปานหยาดฟ้ามาสู่ดิน เป็นกุลสตรีที่เพียบพร้อม ทั้งกริยามารยาท และตระกูลที่สูงส่ง แต่กลับมีชีวิตที่ไร้แก่นสาร ไม่เป็นตัวของตัวเอง
มีค่าเป็นเพียงสมบัติที่มีชีวิตชิ้นหนึ่งของตระกูล
ด้วยความอาภัพเหล่านี้จึงทำให้บุษบามีความทุกข์ใจและถูกครหาอย่างเข้าใจผิดบ่อยครั้ง
นับแต่เธอเกิดมาเธอก็ถูกจับให้เป็นคู่ตุนาหงันของอิเหนา
โดยที่เธอไม่ได้มีส่วนรู้เห็นและตัดสินใจในการเลือกคู่ของตนเองเลย
ถึงแม้ว่าพระราชบิดาต้องการให้เธอได้อภิเษกสมรสกับกษัตริย์ผู้มีศักดิ์เสมอกัน ซึ่งนับว่าเป็นความหวังดี แต่ใครจะคิดถึงบ้างว่าบุษบาจะคิดอย่างไรในเมื่อเธอไม่มีสิทธิ์เลือกอนาคตตัวเอง
ถึงแม้ในคราวที่อิเหนาปฏิเสธการแต่งงานกับบุษบาเธอก็ยิ่งน่าสงสาร
ถึงแม้ว่าเธอจะดีเพียบพร้อมเพียงใดแต่คู่หมั้นของเธอกลับไม่เห็นค่า
โดยปฏิเสธเธออย่างไม่ใยดี ทั้ง ๆ
ที่อิเหนายังไม่เคยเห็นเธอด้วยซ้ำ
ความหวังและความพยายามที่เตรียมตัวไว้เพื่อเป็นคู่หมั้นของอิเหนากลับต้องพังทลายลง
ในเรื่องนี้เธอทำผิดอันใดหรือจึงต้องเป็นเช่นนี้
เมื่อท้าวดาหาโกรธอิเหนาว่าปฏิเสธบุษบาจึงประกาศยกบุษบาให้กับใครก็ได้ที่มาสู่ขอ ก็ดูประหนึ่งว่าบุษบาเป็นของไม่มีค่า จะประกาศยกให้กับใครก็ได้ตามอารมณ์ และเมื่อระตูจรกาผู้รูปชั่วตัวดำ มีตระกูลอันแสนต่ำต้อยมาสู่ขอนาง พระบิดาก็ยกให้อีกด้วย
โดยที่เธอไม่มีสิทธิ์ท้วงติงหรือคัดค้านการแต่งงานในครั้งนี้
ได้แต่ทุกข์ใจเพียงลำพังโดยที่ไม่มีใครอาจเข้าใจหรือช่วยเหลือได้
เมื่อวิหยาสะกำหลงใหลในรูปนางอยากได้นางมาเป็นมเหสี
จึงยกทัพมาประชิดเมืองเพื่อชิงตัวบุษบาเพราะเคยมาสู่ขอแล้วไม่ได้ด้วยเหตุที่มาช้ากว่าระตูจรกา เหตุนี้ทำให้บ้านเมืองไม่สงบสุข เกิดภาวะวุ่นวาย
ชาวเมืองอาจคิดได้ว่าบุษบานั้นเป็นต้นเหตุแห่งสงครามและความวุ่นวาย ทั้ง ๆ
ที่บุษบามิได้เป็นผู้ตั้งใจให้เกิดขึ้นเลยแต่ก็ถูกครหาในสิ่งที่ตนเองไม่ได้ทำ และนี่ก็อาจไม่ใช่ครั้งแรกที่บุษบาถูกครหา
เพราะบุษบาอาจเคยถูกครหามาครั้งนึงแล้วว่าการที่พระคู่หมั้นปฏิเสธการแต่งงานด้วยนั้นนางอาจเป็นคนไม่ดี เขาจึงปฏิเสธได้แต่ในความเป็นจริงเธอแสนเพียบพร้อมด้วยความดีทุกอย่าง แต่ทุกคนเข้าใจผิดในสิ่งที่เธอไม่ได้ก่อขึ้น
พออิเหนาเห็นบุษบาเข้าก็หลงรักและเสียดายจึงพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้บุษบามาเป็นมเหสี โดยไม่สนใจว่าบุษบาจะคิดอย่างไร เช่น
เข้าลวนลามนาง
เผาเมืองดาหาเพื่อลักตัวบุษบามาไว้ในถ้ำทอง และยังบังคับ(กลายๆ)เพื่อให้บุษบายอมเป็นมเหสีของตน โดยไม่สนว่าบุษบาจะถูกผู้อื่นครหาอีกว่าอย่างไร
เมื่อบุษบามีใจปฏิพัทธ์ต่ออิเหนา โดยตกลงที่จะเป็นมเหสีแต่โดยดี
ชีวิตของเธอก็น่าจะมีความสุขเพราะทั้งอิเหนาและบุษบาก็รักกัน แต่มิเป็นเช่นนั้นเพราะหลังจากที่มีความสุขแค่เพียงคืนเดียว
อิเหนาจำต้องเข้าเมืองดาหาเพื่อไปพิสูจน์ความจริง
ปล่อยให้บุษบารอคอยด้วยความเป็นห่วงว่าอิเหนาอาจถูกลงทัณฑ์จึงไปเฝ้ารอที่ปากทาง แต่โชคร้ายองค์ประตาระกาหลากลับพัดนางให้ไปตกอีกเมืองหนึ่งที่ไกลแสนไกลเพื่อเป็นการลงโทษอิเหนา แต่คนที่ตกระกำลำบากคือบุษบาเพราะต้องคอยติดตามอิเหนา
ถึงแม้ว่าตัวเองจะกลายร่างเป็นชายก็ตามแต่ก็ต้องฟันฝ่าอุปสรรคนานัปการ
ด้วยบุษบาเคยเป็นแต่เจ้าหญิงที่อยู่แต่ในวังไม่เตยต่อสู้กับโลกภายนอกมาก่อนจึงเป็นสิ่งยากที่จะอยู่อย่างสงบสุขด้วยความมั่นใจ ถึงแม้จะเป็นชายดูเข้มแข็งแต่ภายในก็หวั่นใจอยู่ไม่น้อย
ต้องออกรบและติดตามอิเหนาโดยที่ไม่อาจรู้ว่าตลอดทั้งชีวิตนางจะตามหาอิเหนาพระสวามีผู้เป็นที่รักยิ่งเจออีกหรือไม่
หลายคนอาจท้วงว่าอิเหนาก็ต้องทุกข์ใจตามหาบุษบาเหมือนกัน
แต่ถ้าสังเกตให้ดีก็จะรู้ว่าตลอดทางที่อิเหนาผ่านนั้นอิเหนารบชนะและได้ธิดาของระตูต่าง
ๆ ที่รบแพ้มาเป็นมเหสีตลอดทาง จึงพอระงับความคิดถึงที่มีต่อนางบุษบาไปได้บ้าง
แต่นางบุษบานั้นเมื่อเจออิเหนาก็จำกันไม่ได้และยังระแวงอีก จนเมื่อสังคามาระตาจับได้ว่าบุษบาแปลงนั้นเป็นหญิง ด้วยความอับอายบุษบาจึงไปบวชเป็นชีและเมื่อถึงตรงนี้บุษบากับอิเหนาจึงได้เจอกัน
แต่เมื่อกลับเมืองได้อภิเษกกับอิเหนาเป็นที่เรียบร้อยแล้วแต่ก็ต้องทนกับความเกลียดชังของนางจินตะหราที่คิดว่าบุษบาแย่งความรักจากนางไปทำให้อิเหนาไม่สนใจนาง แต่บุษบาก็ต้องอดทนจนสุดท้ายก็เข้าใจกัน
เรื่องราวชีวิตของบุษบานั้นแสนเศร้าเหมือนนกน้อยในกรงทอง
ไม่มีอิสระเมื่อจะมีความสุขก็ต้องพบความทุกข์อีกวนเวียนอยู่เช่นนี้ไปเรื่อย
ๆ
ความทุกข์ทั้งหลายทั้งปวงนั้นนางเองก็มิได้เป็นผู้ก่อขึ้นแต่ต้องเป็นผู้รับกรรม
ดังนั้นจึงแสดงให้เห็นว่าการมีหน้าตาที่สะสวย ชาติตระกูลสูงนั้นบางทีก็มิได้ให้คนมีความสุขเสมอไป
แต่ความสุขอยู่ที่การมีอิสระในสิ่งที่ตนเองต้องการ
ไม่ถูกบังคับให้รับกรรมในสิ่งที่ตนเองไม่ได้ก่อขึ้น ซึ่งสิ่งเหล่านี้บุษบาไม่มีจึงทำให้ชีวิตของเธอมีแต่ความเศร้าโศก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น