วรรณรูป

เทิดพระคุณครู

 แว่นขยาย
ปัฐมานันท์ แสงพลอยเจริญ

รัก

ครูครู

ครูครูครู

นักเรียนนักเรียน

นักเรียนนักเรียน

เชื่อฟังเชื่อฟัง

เชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟัง

เชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟัง

เชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟัง

เชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟัง

เชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟัง

เชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟังเชื่อฟัง

เคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพ

เคารพเคารพเคารพเคารพเคารพครูเชื่อฟังครูเชื่อฟังครูเชื่อฟังครูเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพ

เคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพครูเชื่อฟังครูเชื่อฟังครูเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพ

เคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพครูเชื่อฟังครูเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพ

เคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพครูเชื่อฟังครูเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพ

เคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพครูเชื่อฟังครูเชื่อฟังครูเคารพเคาเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพ

เคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพครูเชื่อฟังครูเชื่อฟังครูเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพเคารพ

กตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูครูกตัญญูครูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญู

กตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญู

กตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญู

กตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญู

กตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญู

กตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญู

กตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญูกตัญญู

กตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวที

กตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวที

กตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวที

กตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวที

กตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวที

กตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวที

กตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวที

กตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวที

กตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวทีกตเวที

วรรณรูป คือ การเรียงร้อยคำต่อกันเป็นภาพ ที่สะท้อนความหมายให้น่าสนใจ

แต่งสมัยตอนอยู่ม.5 เช่นเดียวกัน ใครจะเอาไปใช้กรุณาให้เครดิตด้วยค่ะ

เพลง ทำไม เป็นอย่างไร

                                                          ประพันธ์โดย แว่นขยาย
                                                       ปัฐมาันันท์  แสงพลอยเจริญ

ทำไมดวงตะวันไม่สองแสง  โลกช่างแห้งแล้ง และมีแต่ฟ้าหม่น

ทำไมจึงมีแต่ผู้คน  ที่สับสนและวุ่นวายอยู่ทุกที

ทำไมเธอไม่ยิ้มให้กับฉัน ทั้งที่ตัวฉันนั้นยิ้มให้ทุกที

ทำเธอจึงมองไม่เห็นความดี  ทั้งที่ฉันนี้ได้ทำอย่างตั้งใจ

ชีวิตนี้มีแต่ มีแต่ความสงสัย ว่าทำไม ว่าทำไม ไม่เข้าใจ

ขอ ขอเธออย่ามีแต่ความสงสัย ให้เปลี่ยนใจ เปลี่ยนชีวิตในทันที

**เปลี่ยนชีวิตของเธอจะดีไหม จาก “ทำไม” เป็น “อย่างไร” ช่างง่ายดาย

ปรับความคิดของเธอให้สดใส  ด้วยหัวใจ ที่ยิ้มรับทุก ๆ คน**

เพลงนี้แต่งในปี 2551 มีเนื้อหาสอนใจว่า ถ้าเราคิดว่าทำไม ทุกอย่างจะมีแต่ปัญหา

แต่ถ้าเราลองเปลี่ยนมุมมองใหม่ว่า "อย่างไร" ชีวิตนี้จะมีแต่ความสุข

โคลงกระทู้ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว

                 ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว

                                                                              แว่นขยาย

                                                                                    ปัฐมานันท์ แสงพลอยเจริญ

ทำ  การงานเพียบพร้อม             ผลมี

 ดี  ยิ่งกระทำทวี                        จักได้

ได้  สุขใจเปรมปรีดิ์                     กายจิต ใสแฮ

 ดี  ยิ่งเจริญไซร้                         สุขนี้จักสนอง

           ทำ ผองกรรมก่อไว้                 นานกาล

ชั่ว  หมดทนทรมาน                     ไป่สิ้น

ได้  ผลชั่วรังควาน                       เกินเอ่ย เลยท่าน

ชั่ว  ส่งใจร้อนดิ้น                        หักงดเลิกทำ

             
       โคลงสองบทนี้ แต่งสมัยอยู่ม.5 ใครจะนำไปใช้กรุณาให้เครดิตด้วยค่ะ

วสันตดิลกฉันท์

จากเย็นสู่ย่ำค่ำ

                                                                                 แว่นขยาย                                                       
    ปัฐมานันท์  แสงพลอยเจริญ

                            

ร่ำรอนตะวันก็จรลง             ทิวคงนิราไกล

เห็นเพียงระยิบสกุณไพร              จรลับทิฆัมพร

           กลางวันก็พลันประดุจสิ้น               สิริอินทร์แผลงศร

ฟ้าแดงเพราะแสงสุริยกร              จะละเหลี่ยมนภาลัย

           งามเกินจะเปรียบศตภิษัช              สุจรัสวะวับใส

พรายดาวสกาวรชนิใน                ดุจร่วง ณ ขุนเขา

           จันทราก็ดั่งนรบดี              ศุภศรีและวามเวา

เลอแสงพิสุทธิ์วิลยเบา                วิเมลืองผเจิดฝัน

           น้ำค้างวะวาวอมรรัตน์           จะระบัดวิเศษครัน

งามเจิดระเด่นทิพสวรรค์               ก็สะท้อนยะเย้ยดาว

                                

          ฉันท์บทนี้แต่งสมัยที่ครูแอมป์อยู่ ม.5 ใครอ่านแล้วรู้สึกอย่างไร แสดงความคิดเห็นได้ค่ะ