ประพันธ์โดย แว่นขยาย
ปัฐมาันันท์ แสงพลอยเจริญ
ทำไมดวงตะวันไม่สองแสง โลกช่างแห้งแล้ง และมีแต่ฟ้าหม่น
ทำไมจึงมีแต่ผู้คน ที่สับสนและวุ่นวายอยู่ทุกที
ทำไมเธอไม่ยิ้มให้กับฉัน
ทั้งที่ตัวฉันนั้นยิ้มให้ทุกที
ทำเธอจึงมองไม่เห็นความดี ทั้งที่ฉันนี้ได้ทำอย่างตั้งใจ
ชีวิตนี้มีแต่
มีแต่ความสงสัย ว่าทำไม ว่าทำไม ไม่เข้าใจ
ขอ
ขอเธออย่ามีแต่ความสงสัย ให้เปลี่ยนใจ เปลี่ยนชีวิตในทันที
**เปลี่ยนชีวิตของเธอจะดีไหม
จาก “ทำไม” เป็น “อย่างไร” ช่างง่ายดาย
ปรับความคิดของเธอให้สดใส ด้วยหัวใจ ที่ยิ้มรับทุก ๆ คน**
เพลงนี้แต่งในปี 2551 มีเนื้อหาสอนใจว่า ถ้าเราคิดว่าทำไม ทุกอย่างจะมีแต่ปัญหา
แต่ถ้าเราลองเปลี่ยนมุมมองใหม่ว่า "อย่างไร" ชีวิตนี้จะมีแต่ความสุข
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น