หิมพานต์…วนาสวรรค์
แว่นขยาย
ปัฐมาันันท์ แสงพลอยเจริญ
พระก็รอนแรมป่า
ดั่งวนาสวรรค์
งามอนันต์เจิดจ้า ดุจดั่งฟ้าจำลอง
ทุกสัตว์ผองเปรมปรีดิ์
ทั้งสุขศรีสุขสม ธ
ก็ชมตรัสว่า โอ้อันป่างามนัก
มิอาจหักแรมไกล งามวิไลยิ่งล้ำ มีทั้งลำธารนอง เอื้อแด่ผองหมู่สัตว์
สารพัดพืชถิ่น สารสินธุ์เซ็นสาย แววประกายเจิดหล้า เสียงซู่ซ่าครั่นครึก
ดั่งรถศึกองค์อินทร์ กระแสสินธุ์ดุดั้น เสียงสวรรค์ปักษี กินรีรำฟ้อน
นางฉะอ้อนเชิงชม ร่อนปานลมเร็วพัด นาคฉวัดเวียนไว แลครรไลฝูงครุฑ
แย่งนงนุชนารี มักกะลีผลสาว งามสกาวเจิดฟ้า วิมาลาสวรรค์
พักตร์ดั่งจันทร์งามเด่น ธ จึ่งเห็นแลไป กลางหมู่ไพรเลอค่า
สูงเสียดฟ้าบรรจง
เมรุคงตระหง่าน หิมพานต์พนา โอ่อ่าอลังการ ดุจสะท้านภพสาม
บรรเจิดงามสุขสม ธ
ตรัสชมยิ่งหล้า แลตะลึงล่มฟ้า เพริศแพร้วสิงขร งามแล ฯ
แต่งขึ้นสมัยม.5 เช่นเคย เพราะอยากทดลองแต่งร่ายเพื่อรักษาวัฒนธรรมไทย ใครจะนำไปใช้กรุณาให้เครดิตด้วยค่ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น