สักวาสามฤดู
แว่นขยายปัฐมานันท์ แสงพลอยเจริญ
สักวาหน้าฝนชนระรื่น ดินพลิกฟื้นตื่นจากความหลับใหล
มวลดอกไม้ต้นหญ้าพาชูใบ ท้องฟ้าใสดินชอุ่มทุ่งขจี
พระพิรุณสาดสายโปรยปรายหมู่ พฤกษารู้ดอกงามหลากสี
หยาดน้ำฟ้าพรายพร่างทั้งธานี รุ้งเจ็ดสีเหินฟากฟ้างามนักเอย ฯ
สักวาคราเหมันต์ฝันพิสุทธิ์ คราสิ้นสุดพิรุณยั้งรอลมหนาว
น้ำค้างแข็งเกาะสล้างใบพร่างพราว หมอกหนาขาวลงจัดเราเคยชิน
ดอกไม้งามยามฝันพลันชูช่อ ทั้งดอกท้อบัวตองแต้มผาหิน
นภาใสดาราพรายคล้ายโบยบิน ทั่วธาณินทร์สุขสดชื่นระรื่นเอย ฯ
สักวาหน้าร้อนฟ้าเจิดจ้า สุริยาสาดส่องสว่างไสว
ชนร้อนกายเหนื่อยหนักดั่งร้อนใจ ระงับได้ด้วยความเย็นเช่นไมตรี
นกร่อนร้องเกาะกิ่งหมู่พฤกษา ผืนนภาเติมแต้มแต่งรัศมี
โพ้นทะเลจรดฟากฟ้างามฤดี วนาลีพื้นไออุ่นแรกรุ่นเอย ฯ
สักวาสามฤดูมิรู้เบื่อ ประโยชน์เอื้อแก่หมู่ชนคนทั้งผอง
สามฤดูงามแตกต่างสมใจปอง ดั่งพี่น้องส่งหน้าที่งานร่วมทำ
จากเหมันต์ส่งหนาวไปสู่ร้อน ไออุ่นอ้อนพิรุณโปรยงามขำ
ครบสามฤดูเป็นหนึ่งปีจงจดจำ เลอเลิศล้ำหากทำดีทุกฤดูเอย ฯ
แต่งสมัยม.5 เช่นกัน ใครนำไปใช้กรุณาให้เครดิตด้วยค่ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น