อยากขึ้นสู่ยอดภูสูง (แห่งความฝัน)
แว่นขยาย
ปัฐมานันท์ แสงพลอยเจริญ
เกาะป่ายปีนเดินสู่ขึ้นภูฝัน
ปรารถนาเอื้อมตะวันอันสดใสหมู่นภาขาวสดเวิ้งว้างไกล
อยากโบยบินไปให้ถึงตะวัน
เขาบอกว่า ยิ่งสูง ก็ยิ่งหนาว
เพราะมีคนเด่นดาวแต่ร้าวฝันเขาเด่นดังแวบหนึ่งไม่นานวัน
ก็ถูกชักถูกสอยตกลงมา
สักวันหนึ่งอยากขึ้นไปสู่ยอด
ในที่ปลอดการแย่งแสวงหา
ฉันขอเพียง ขอโอกาส ขอเวลา
ได้ยลโฉมเวิ้งฟ้าที่แสนงาม
เกาะลัดเลาะลงจากยอดภูฝัน
เพราะบนนั้นมีแต่คนเหยียดหยามใครอยู่เฉยไม่แย่งไม่ทำตาม
ก็ต้องคร้ามเพราะเขาจ้อง “เล่นงานกัน”
ฉันจึงว่า ยิ่งล่าง ยิ่งอบอุ่น
ไม่ต้องลุ้นไล่ตามภาพความฝัน
บนผืนดินได้เห็นฟ้าเหมือนเหมือนกัน
ทำไมท่านต้องมาแย่งแข่งกับใคร
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น